ΚΑΠΟΙΟΙ ΚΑΝΟΥΝ ΜΠΑΝΙΟ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

   

Ο καιρός είναι...ωραίος. Και κάποιοι κάνουν βουτιές. Πού; Παραλία Σοφούλη.

Γιατί όχι;  Eίναι και αυτό μια λύση

ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΘΩΝΟΣ- AΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΟΥΖΕΡΙ SALUMERIA

 Το Salumeria  είναι ένα μαζαγάκι στην Άθωνος με Μπαλάνου.

 Μόλις μπείτε από την Ερμού θα το βρείτε στο αριστερό σας χέρι.

 Είναι ένα ντελί-παντοπωλείο

 Στο οποίο, αν είστε τυχεροί, θα βρείτε και τραπεζάκι να καθήσετε.

 Η ποικιλία μεγάλη και ότι και αν πάρετε είναι εξαιρετικά. Ο καβουρμάς που τον κάνουν σαχανάκι μοσκοβολάει.

Οι ιδιοκτήτες είναι γλυκύτατοι και θα σας εξηγήσουν τα πάντα. Τα τσίπουρα είναι καταπληκτικά και έχουν εξαιρετικά αλίπαστα παραγωγής τους. Πασχαλίδης είναι μια βιοτεχνία αλιπάστων από την Ξάνθη. Να δοκιμάσετε οπωσδήποτε τα καπνιστά τους μύδια.

 Μετά νομίζω ότι επιβάλλεται μια βόλτα για γλυκάκι στο Μπλε στην Αγίας Σοφίας. Έβαλε και τα γιορτινά χριστουγεννιάτικά του.

 ¨Εχει και ζεστό κρασί για όποιον κρυώνει. Μάλλον φέτος θα το πιούμε όλο γιατί δεν μας βλέπω καλά....

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

 

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΞΟΔΟ

"Ο εξαιρετικός κύριος Λαζάρ" στο Ολύμπιον

Σε ένα δημοτικό σχολείο του Μόντρεαλ, η Μαρτίν, μια δασκάλα, αυτοαπαγχονίζεται μέσα στην τάξη, πολύ πρωί, πριν αρχίσουν τα μαθήματα. Εκείνη τη μέρα είναι η σειρά του μικρού Σιμόν να πάει νωρίτερα στην τάξη και να αφήσει τα γάλατα για το πρωινό. Καθώς βρίσκει την πόρτα της τάξης κλειδωμένη, ρίχνει μια ματιά από το παράθυρο και στο βάθος φαίνεται το σώμα της Μαρτίν να αιωρείται.

Κι ενώ στη συνέχεια έχει επιστρατευθεί μια ψυχολόγος να δουλέψει με τα παιδιά πάνω στην τραυματική τους εμπειρία, λίγες μέρες μετά εμφανίζεται στο σχολείο ένας Αλγερινός μετανάστης, ο Μπασίρ Λαζάρ, ζητώντας να λάβει την κενή διδασκαλική θέση, κουβαλώντας όπως θα δούμε κι αυτός πληγές από την πατρίδα του.

Mια ταινία για τη διαφορετικότητα, για την απώλεια,  τις ανθρώπινες σχέσεις αλλά και για την εκπαίδευση.

Ο Μοχάμεντ Φελάγκ υποδύεται τον δάσκαλο από την Αλγερία που έρχεται να πάρει τη θέση της δασκάλας που αυτοκτόνησε. Εξαιρετική ερμηνεία και από τον ίδιο αλλά και από τα παιδιά. Δύσκολα θέματα που όμως η σκηνοθεσία τα αντιμετωπίζει χωρίς να επαφίεται στην  εύκολη στράτευση του κλάματος και του μελό. Κορυφαία σκηνή το ξέσπασμα του μικρού Σιμόν που θεωρεί ότι εξαιτίας του η δασκάλα αυτοκτόνησε.

Ο Μπασίρ έρχεται από την Αλγερία στον Καναδά, ζητώντας άσυλο , καθώς αυτός και η οικογένειά του έγιναν στόχος φανατικών ισλαμιστών. Σε μια άλλη κοινωνία προσπαθεί να αντιμετωπίσε τη διαφορετική κουλτούρα και τα διαφορετικά ήθη,  να προσαρμοστεί και να ζήσει. Βιώνει και ο ίδιος την απώλεια καθώς η οικογένειά του χάθηκε από τη φωτιά που μπήκε σκόπιμα.

Μπαίνει δυναμικά στην τάξη, μια τάξη και ένα εκπαιδευτικό σύστημα όπου το πολιτικά ορθό καταλήγει σε ακρότητες. Κανένας δεν μιλάει, όλα πρέπει να κρυφτούν, κανένας δεν πρέπει να πει αυτά που σκέπτεται, κανένας δεν αγγίζει τα παιδιά και όλα καταλήγουν σε μια αποστειρωμένη ζωή. Ο Μπασίρ έχει μια τάξη, την οποία δεν έχει γεμίσει με χρώματα, όπως του είπαν οι άλλοι, αλλά  φέρνει χρώμα ο ίδιος με τη ζεστασιά του, την έγνοια του και την αγάπη του για τα παιδιά. Τα ξεκλειδώνει σιγά σιγά, τόσο όσο δεν μπόρεσε η ΄"ειδική" ψυχολόγος παρά τις νουθεσίες της διευθύντριας.

Σε μια προηγμένη κοινωνία του Κεμπέκ, με ένα εκπαιδευτικό σύστημα από τα πλέον προηγμένα όλα έχουν καταλήξει σε ακρότητες. Η αγκαλιά, το χάδι, η τρυφερότητα θεωρούνται ως παρενόχληση και εξοβελίζονται. Στη συνεδρίαση των δασκάλων ο γυμναστής ξεσπά: "Δοκιμάσατε ποτέ να βάλετε τα παιδιά να κάνουν ίππο χωρίς να τα αγγίξεις; Γι' αυτό κι εγώ  τα βάζω να τρέχουν και να κάνουν ηλίθιες στροφές σφυρίζοντας μόνο". Αλλά και ούτε τα αφήνουν να μιλήσουν, γιατί  δεν είναι σωστό. Πρέπει όλοι να κάνουν θαρρείς και δεν έγινε τίποτε. Θαρρείς και όταν κάνεις ότι δεν βλέπεις, δεν ακούς, δεν μιλάς το πρόβλημα θα χαθεί, θα λυθεί, θα ξεχαστεί.  Άλλωστε ο στρουθοκαμηλισμός είναι και αυτός σημάδι μιας κοινωνίας που κυνηγάει το εύκολο παντού.

Η ταινία απέσπασε πολλά βραβεία στα  διάφορα φεστιβάλ δικαίως. Θα γίνει κλασική όπως η  παλιά "Στον κύριο μας με αγάπη" και η νεώτερη "Ο κύκλος των χαμένων ποιητών".

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΣΟΦΙΑ (ΜΕΡΟΣ 4)-ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

Στη βόλτα σας στη Βίτοσα θα πετύχετε διάφορα happenings

Θα επισκεφθείτε οπωσδήποτε το μεγάλο βιβλιοπωλείο που έχει πάνω στη Βίτοσα.

Από τα ωραιότερα βιβλιοπωλεία που έχω δει.

Διαθέτει και ένα μικρό, ωραίο καφέ μέσα.

 Η γειτονιά που είναι η Εθνική του   Βιβλιοθήκη  είναι από τις πιο ωραίες.

 Και ως δια μαγείας ανακάλυψα ότι από έξω έχει πάγκους με παλιά βιβλία. Σε όλες τις γλώσσες μπορείτε να βρείτε διαμαντάκια και πολύ ωραίες εκδόσεις.

 Βρήκα τι άλλο, σχολικά βουλγαρικά βιβλία.

Η γειτονιά, είναι δίπλα στη Βίτοσα και έχει γενικά πολύ κόσμο και ωραία μαγαζάκια.

 Η Σόφια θα σας γοητέψει. Έχει ομορφιές, αρκεί να την περπατήσετε.

 Θα δείτε εξαιρετικά κτίρια, απομεινάρια μιας άλλης εποχής της πόλης.

 Αποπνέει μιααίσθηση ότι ανήκει ακόμα σε δύο κόσμους και προσπαθεί να βρει την ταυτότητά της.

Το τραμ προσθέτει μια όμορφη νότα στην πόλη.

Προσέξτε τον δικό τους ΟΤΕ και τα πλήκτρα που έχει ως διακόσμηση στα παράθυρα.

 Είναι έκδηλη η αγάπη για τα λουλούδια γιατί σε πολλά σημεία θα δείτε υπαίθριους πάγκους που τα πουλάνε και ομροφάινουν την πόλη με τα ζωντανά τους χρώματα.

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΣΟΦΙΑ -ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ(ΜΕΡΟΣ 3)-ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ-ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ

To ξενοδοχείο που μου άρεσε ιδιαίτερα είναι το bοutique hotel Fleurs. 

Πάνω στη Βίτοσα με φοβερή διακόσμηση. Αλλάζει χρώματα το βράδυ η πρόσοψή του και βέβαια ήθελα να τα φωτογραφίσω όλα. Στο ισόγειο έχει πολύ ωραίο μπαρ αλλά και εστιατόριο.

Και βέβαια η τοποθεσία του δεν παίζεται. Δίπλα σε όλα!!!

 Το ξενοδοχείο Κolikovski είναι ένα πολύ συμοαθητικό ξενοδοχείο σε πολύ βολική τοποθεσία δίπλα στη Βίτοσα.

Το Art 'otel  είναι και αυτό πολύ κοντά στη Βίτοσα σε έναν από τους κάθετους δρόμους που οδηγούν εκεί.

Όχι τίποτε ιδιαίτερο , αν και το όνομά του προμνύει πολλά αλλά καλή επιλογή αν θέλετε κάτι σε βολική απόσταση.

Υπάρχουν βέβαια και οι επιλογές από το κλασικό Σέρατον, επίσης σε πολύ βολική τοποθεσία.

Τα Kempinski, Hilton και οι άλλες γνωστές αλυσίδες διαθέτουν περισσότερες ανέσεις αλλά θα σας ταλαιπωρήσουν καθώς είναι πιο μακριά.

ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ

Από φαγητό βρίσκεις βέβαια τα πάντα. Πολύ ωραία μαγαζάκι και συμπαθητικές τιμές.

Το Βοοm  είναι επίσης σε έναν κάθετο δρόμο στη Βίτοσα και είναι ένα μοντέρνο, μικρό, ευχάριστο εστιατόριο με σπεσιαλιτέ αμερικάνικη κουζίνα. Λίγο μικρές μερίδες αλλά νόστιμα τα πιάτα και σε λογικές τιμές.

 Γενικά πάνω στη Βίτοσα έχει πολλές επιλογές από διαφορετικές κουζίνες και οι τιμές όπως βλέπετε είναι καλές.

 Μας άρεσε ως διακόσμηση το εστιατοριο που ήταν σαν ένα ξύλινο καράβι και τα παράθυρά του ήταν ενυδρεία. Όχι δεν ειδικεύεται στα ψάρια όπως θα περίμενε κανείς αλλά στην παραδοσιακή βουλγαρική κουζίνα περισσότερο.

 Το Happy grill απέναντι από το Σέρατον, είπαμε ότι είναι μια πολύ καλή λύση και με πολύ κόσμο πα΄ντοτε. Πολύ ωραίο σούσι.

Αγαπημένο μου εστιατόριο όμως είναι το Διβάκα, όπως προφέρεται στα Βουλγάρικα. Δύο τεράστια μαγαζιά στον πρώτο παράλληλο αριστερά όπως ανεβαίνετε τη Βίτοσα.

Τα ξέρουν όλοι. Μεγάλο, πολύβουο με ωραίες φατσούλες και ωραία μοντέρνα διακόσμηση.

 Να πάρετε τη σούπα Διβάκα σερβιρισμένη μέσα σε ψωμί. Είναι κοτόσουπα πολύ ωραία. Φοβερή και η πατατόσουπα.

 Οι τιμές του δεν παίζονται γι' αυτό βέβαια μαζεύει και τόσο κόσμο. Για τέσσερα άτομα, με πρώτα, σαλάτα, κυρίως και μπουκάλι κρασί 58 λέβα, δηλαδή περίπου 30 ευρώ.

Και οι μερίδες τεράστιες. Μπορείτε να πάρετε απλώς και ποτό και πατάτες (τις σερβίρουν όχι μερίδες αλλά μισό ή ένα κιλό)

Υπάρχει και η πρόχειρη λύση σε αυτά τα μικρά μαγαζάκια. Ωραία hot-dogs. Προσφέρουν μια διακοσμητική νότα.